Nowy horyzont w statycznej i dynamicznej kontroli postawy.

Stworzony, aby ocenić, rehabilitować i trenować funkcjonalność stabilności nóg, ramion i kręgosłupa.

Delos Postural System (DPS) składa się z trzech modułowych instrumentów:
- Delos Platforma Równowagi (DEB)
- Delos Asystent Postawy (DPA)
- Delos Kontroler Pionu (DVC)

Delos Postural System reprezentuje najnowocześniejszy system dla oceny i treningu stabilności, postawy i równowagi dolnych kończyn, ramion i systemu kręgosłupa miednicy. Dla mistrzów sportu, w temacie poważnych patologii, Delos zwiększa bezpieczeństwo ruchu i funkcję stabilności stawów, aktywując mechanizm pierwotny kontroli ruchu. Delos wzmacnia i stabilizuje modyfikacje wywoływane przez techniki manualne.

Delos Kontroler Pionu (DVC) jest czytnikiem kontroli postawy. Nagrywa i wizualizuje w czasie rzeczywistym pochylenia boczne i przednio-tylnie ruchy tułowia lub części ciała, na której jest zamocowany. Może być używany samodzielnie w statycznej posturometrii. Kontroler może rozszerzyć kontrolę postawy w kilka minut.

Delos Asystent Postawy (DPA) jest wspomagającym instrumentem, który rzeczywiście pomaga w zrozumieniu użytkowania platformy równowagi DEB. Asystent natychmiast uczy każdego, nawet kogoś ze słabymi możliwościami motorycznymi i ruchowymi, jak zająć poprawną pozycję pionową i uzyskać całkowitą niezależność ruchu. DPA redukuje czas uczenia się pionowego utrzymywania postawy.

Delos Platforma Równowagi (DEB) jest pierwszą i jedyną elektroniczną ruchomą platformą, za pomocą, której w czasie rzeczywistym otrzymujemy wizualizację efektywności treningu i oceniamy własne czucie zmysłów i pierwotne ich systemy. DEB reprezentuje ewolucje w dziedzinie platform ruchu. Z jej unikalnym rodzajem przemieszczania, oferuje wiele różnych testów i rodzajów pracy. Platforma DEB używana razem z Kontrolerem Postawy DVC, pozwala przeprogramować Twoją statyczną i dynamiczną kontrolę postawy i odbudować funkcjonalność działania stawów kończyn dolnych, ramion i systemu kręgosłupa miednicy. Wizualna informacja w czasie rzeczywistym zwiększa liczbę biomechanicznych zachowań w jednostce czasu.

Menedżer Systemu Postawy (Delos PSM) to potężne oprogramowanie. Pozwala wizualizować informacje z Kontrolera Pionu Postawy i Platformy Równowagi w zależności od strategii rehabilitacji. Dzięki temu programowi jest możliwe organizowanie spersonalizowanego programu treningowego, wybranego z pośród 40 kursów i 100 automatycznych protokołów, jakie masz do wyboru. Co więcej program daje szybką interpretację rezultatów, gromadzonych na bazie 10 letnich doświadczeń.

Uzyskiwane parametry: Delos pozwala ocenić statyczną i dynamiczną kontrolę postawy oraz funkcjonowanie stabilności nóg, ramion i systemu kręgosłupa miednicy. Dzięki rewolucyjnemu systemowi, jest możliwe osiągnięcie optymalnego funkcjonowania stawów w kilkunastu patologicznych sytuacjach. Co więcej Delos ujawnia ukryte wady funkcji ruchu.

Rehabilitacja: Dzięki Delos jest możliwe stworzenie indywidualnego programu rehabilitacji lub wybór takiego z pośród 100 automatycznych protokołów. Delos skraca czas rehabilitacji, stabilizuje modyfikacje wprowadzane poprzez techniki manualne.

Trening: Na polu treningu Delos podkreśla możliwości koordynacji i zwiększa efektywność treningu siłowego. Delos zapobiega bolesnym skręceniom, stabilizując system stawów kończyn, ramion i kręgosłupa.
Ostatecznie Delos pozwala monitorować neuro-endokrynalne zmęczenie i zapobiega przetrenowaniu.

Zapobieganie: Delos zapobiega kontuzjom wiązadeł i stawów. Zwiększa bezpieczeństwo postawy, redukuje ryzyko upadków. Zapobiega osteoporozie kręgosłupa i kończyn dolnych.

System Delos jest używany przez najwybitniejszych mistrzów sportu i instytuty naukowe.

Większość naszych ruchów i gestów w sporcie pochodzi z postawy jednonożnej; chód sam w sobie ma swój "krytyczny" moment podczas jednonożnej fazy kroku. Kontrola postawy i kierowanie równowagą, czyli radzenie sobie w sytuacjach wysokiej niestabilności, w momencie, kiedy równowaga staje się już niemal nie do odzyskania, są oparte na koordynacji i wspólnej interwencji układów czucia zmysłów, wizualnych i przewodzących.
Układ własnego czucia zmysłów (najszybszy) jest pobocznym systemem informacyjnym, z końcówkami nerwowymi obecnymi w każdym mięśniu, ścięgnie i stawie, zdolnym do natychmiastowego informowania centrów nerwowych na poziomie rdzeniowym i mózgowym. Układ wzrokowy (najbardziej precyzyjny) jest prawdziwym systemem kierującym, który pozwala nam unieruchomić ciało w wyznaczonych miejscach, ulepszając precyzję w kontroli postawy. Te dwa mechanizmy pracują jednocześnie i reprezentują precyzyjny system. Układ przewodzący (najgwałtowniejszy i najbardziej brutalny) jest mechanizmem awaryjnym, który przejmuje kontrolę kiedy ruchy głowy przekraczają ustalone położenie. Większe opóźnienie gwałtownego i mniej dokładnego układu jest czynnikiem pozytywnym, ponieważ pozwala pozostałym dwóm systemom w większości sytuacji kierować postawą w bardziej precyzyjny sposób.
Zrozumienie różnych strategii postawy w pozycji jednonożnej w sytuacjach wysokiej niestabilności lub na nieruchomych powierzchniach podczas różnych możliwości odbierania informacji wzrokowej (oczy zamknięte i oczy otwarte) pozwala oszacować umiejętność ruchu zarówno podczas występów profesjonalnych sportowców, jak też w przypadku większych lub mniejszych problemów motorycznych.
W przeszłości strategie dotyczące postawy były definiowane jako kostkowe lub biodrowe na podstawie najbardziej zaangażowanej strefy anatomicznej. Obecnie myślimy, że zróżnicowanie tychże strategii na podstawie zaangażowania funkcjonujących systemów jest nie tylko możliwe ale również bardziej poprawne.
Używając nowego urządzenia (System Kontroli Postawy Delos) składającego się z poruszającej się platformy z informacją wizualną, stalowymi poręczami niwelującymi ryzyko przewrócenia się, czujnikiem podczerwieni i kontrolerem postawy podłączonymi do komputera, można w ciągu kilku minut otrzymać charakterystyki statycznej i dynamicznej kontroli postawy podmiotu i ocenić poziom stabilności funkcjonalnej dolnych kończyn i systemu krzyżowo-biodrowego.
Kontroler postawy jest urządzeniem, które, po podłączeniu do mostka, zapisuje i wyświetla w czasie rzeczywistym kątowe ruchy tułowia z podziałem na ruchy poprzeczne i wzdłużne. Poza podawaniem informacji typowych dla mierników stabilności używanych w dwunożnej postawie i statycznych warunkach, zezwala na analizę postawy jednonożnej w warunkach dynamicznych. Jednoczesna obserwacja i analiza w czasie rzeczywistym wykresu położenia platformy oraz stabilogramu tułowia, wraz z możliwością wyświetlenia podmiotowi wykresów i informacji dotyczących tych składników ruchowych, o których wyborze decyduje operator, pozwala zrozumieć zachowanie układu i zindywidualizować braki w funkcjonowaniu.
Informacje wizualne odzwierciedlające w czasie rzeczywistym ruchy platformy podczas kierowania sytuacjami niestabilności, zauważalnie zwiększają ilość sytuacji biomechanicznych, z którymi podmiot musi sobie poradzić w określonym czasie. Ruchy platformy, które w każdym przypadku są odzwierciedlane na monitorze, wymuszają na podmiocie reakcje na nowe sytuacje. Platforma Freeman'a bez informacji wizualnych pozwala pracować wyłącznie przy niskich częstotliwościach. Konsekwencją wyświetlania informacji z większą częstotliwością jest wysoki przepływ sygnałów kierowanych do układu nerwowego. Sygnały te są interpretowane w odpowiedni sposób i skutkują adekwatną reakcją w krótszym czasie.
Podmiot w jednonożnej postawie radzi sobie z sytuacjami niestabilności używając trzech możliwych strategii:
- Za pomocą układu czucia zmysłów-wzrokowego
- Za pomocą układu przewodzącego
- Kompensacji za pomocą dolnych kończyn

Strategia własnego czucia zmysłów-wzrokowa pozwala na bardziej wysublimowaną kontrolę postawy. Jest to stała składowa charakterystyki najlepszych sportowców, jednak może być łatwo uzyskana przez każdego.
Podmiot utrzymuje głowę i tułów w niemal nieruchomej pozycji, podczas gdy dolne kończyny działają z wysoką częstotliwością starając się przywrócić równowagę. Mechanizm przewodzący jest wówczas w stanie spoczynku i nie koliduje z precyzyjną kontrolą ruchów wynikającą ze współpracy sygnałów pochodzących z pozostałych dwóch systemów informacyjnych.
W sytuacjach szybkich zmian pozycji i przyspieszenia działającego na głowę, układ przewodzący przejmuje kontrolę nad przywróceniem równowagi. Ruchy stają się wówczas niedokładne i bardzo opóźnione, z wyraźnymi ruchami i przeciwruchami tułowia, bioder i górnych kończyn, zawsze zbyt silnymi w stosunku do skali sytuacji niestabilności biomechanicznej.
W przypadku strategii kompensacji za pomocą dolnych kończyn podmiot utrzymuje tułów we względnym spoczynku używając ramion jako stabilizatorów. Ta strategia używana jest w przypadku, gdy niedostępna jest wystarczająca ilość informacji własnego czucia zmysłów-wizualnych do stabilizacji ciała i ograniczenia interwencji układu przewodzącego.